Blog

Op de video’s in deze website kunt u enkele verhalen van onze vrijwilligers bekijken.

Hieronder volgen nog een paar verhalen die andere vrijwilligers hebben geschreven

________________________________________________________

Op 15 jarige leeftijd kreeg ik een ervaring (64 jaar geleden). Deze ervaring heeft mijn levens intens beheerst, doordat ik bij het licht kwam en omdat ik daarna opdrachten mee kreeg van twee anderen, die ik daar later ontmoette. Veel later, door publicaties e.d. begreep ik pas dat ik een Bijna -Dood -Ervaring had meegemaakt. Ik was thuis ziek en had veel pijn maar dacht geen moment dat het levensbedreigend was. Ik probeerde wel uit mijn lichaam te komen om te trachten van de pijn verlost te worden. Het lukte me een klein beetje en wat later, nadat ik hoger kwam, zag ik mezelf liggen. Na het hele huis bezocht te hebben, kwam ik in een stroomversnelling en was ik daar bij het licht. Het was heel bijzonder om een moment de alles overheersende liefde te voelen. Eveneens de onuitputtelijke wijsheid daar te mogen ervaren was intens. Dat ik dit nu mag delen met anderen is en mooi gegeven. Voor iedereen veel harmonie en rustgevende momenten toegewenst.

Ben van Hees.

_______________________________________________________

Al enige jaren kampte ik met het soms ‘s nachts stikkend wakker worden. Mijn ademhaling was dan gestopt en ik was dan heel benauwd. Door hoestbewegingen te maken kwam de ademhaling dan weer op gang. Het was telkens een heel angstige gebeurtenis. Ik ben ermee naar de dokter gegaan en die verwees mij door naar het ziekenhuis. Daar werd een slaaponderzoek gedaan. Beplakt met stickers en draadjes, moest ik overdag een paar uur gaan slapen in het ziekenhuis. Maar ik ben een slechte slaper en al helemaal overdag in een vreemd bed. Er kwam dus niets uit dat onderzoek, Wij verhuisden naar Zwolle, naar het huis waar we nog steeds wonen. Toen we er nog niet zo lang woonden, kreeg ik het weer. Een jaar later volgde mijn Bijna -Dood -Ervaring.

Op een nacht vloog ik ineens met razende snelheid naar het licht. Ik was me op dat moment niet bewust van mijn lichaam, het voelde meer zoals een inktvis door het water schiet. Het licht was stralend en prachtig. Het was wit, maar niet zoals we dat hier op aarde kennen. Het was warm licht. Niet fel of verblindend. Ik voelde me omgeven door zoveel liefde, warmte, acceptatie. Ik weet eigenlijk niet hoe ik dat met woorden moet uitdrukken. Ik voelde me zo volkomen aanvaard en gelukkig en in harmonie met alles! Ik was zo blij en gelukkig, ik voelde me zalig. Het was hemels. Ik wilde nog maar één ding: naar dat licht toe, waarvan ik wist dat het mijn bestemming was. Maar toen ik halverwege was hoorde ik een mannenstem, links van mij, die zei: “Ga terug, het is je tijd nog niet”. Mijn vaart werd gestopt en ik ging terug. Dat ging trouwens veel langzamer. Ik viel niet terug. En ik wilde absoluut niet. Ik voelde me zo teleurgesteld en verdrietig. want ik wilde niet terug. Ik wil verder! Ik kwam terecht boven een stad met een ronde muur eromheen. Met in die muur maar 1 poort. Ik kwam buiten de poort terecht. Daar kreeg ik 2 flessen wijn in mijn armen gedrukt. Wat moest ik daar nu in vredesnaam mee? Iemand zei, maar dan zonder geluid: “Ga de mensen blij en vrolijk maken. Ze zijn bang en verdrietig” Toen lag ik weer in mijn bed.

Ik ben ervan overtuigd, dat ik over het randje van de dood, een blik heb mogen werpen in de eeuwigheid. DIT WAS ECHT GEEN DROOM !!! Het heeft een enorme betekenis voor mijn leven gehad. Ik heb jaren nodig gehad om letterlijk weer te aarden. Ik wilde maar 1 ding: terug naar mijn oorsprong, terug naar het licht, terug naar God. Ik vond niets meer belangrijk: geld en goed, geluk of ongeluk, ziekte of gezondheid, armoede of rijkdom, alles was totaal onbelangrijk, in het zicht van wat ons te wachten staat als dit even voorbij is. Niet dat ik aan zelfmoord dacht of zo. Maar ik was jaloers op mensen die stierven. Zij hadden al wat ik zo graag wilde hebben. Maar laat ik duidelijk zijn: dat neemt niet weg, dat de dood iets verschrikkelijks is voor de mensen die achterblijven!! Omdat het al zolang geleden is, is dat wel veranderd. Ik hang niet aan aardse dingen, die zijn niet zo belangrijk meer, maar ik hecht wel weer aan gezondheid en geluk. Tegelijkertijd blijf ik vol verwachting uitzien naar dat leven na de dood, maar geniet ook weer volop van het leven hier op aarde. Niet veranderd is, dat ik niet meer bang ben voor de dood. Ik GELOOF ook niet langer in God, ik WEET voor 100% zeker dat hij bestaat! En dat Hij ons na dit leven liefdevol opwacht. Maar God is niet meer een iemand, maar een intelligentie of zo. Er staat niet voor niets geschreven dat je geen afbeelding van Hem kunt/mag maken. Opvallend is dat ik na deze gebeurtenis, nooit meer met een ademstilstand wakker ben geworden….(waarschijnlijk leed ik aan slaapapneu en dat is niet te genezen) Ik denk er dagelijks meerdere keren aan en voel me een bevoorrecht mens, dat ik dit heb mogen meemaken.

Ik heb er pas na 5 jaar over gesproken met mijn man, omdat je er vanuit gaat dat niemand je zal geloven. DS. Arie van der Veer, haalde in een preek het boek van Pim van Lommel aan en ook het boek ‘Het jongetje dat in de hemel was’. Twee jaar later, zag ik het boek van Pim van Lommel bij de kringloop staan. Ik kocht het niet, maar later stond het er weer. Dat was voor mij het teken, dat ik dat boek moest gaan lezen en dat heb ik gedaan. In ‘Oneindig bewust zijn’ las ik voor het eerst over mensen , die een Bijna -Dood -Ervaring hebben gehad, (daarvoor had ik er nog nooit van gehoord) en besefte, dat ik hetzelfde had meegemaakt, al was het dan geen volledige Bijna -Dood -Ervaring, maar een deel van het licht. Van Lommel telt deze Bijna -Dood -Ervaringen ook niet mee in zijn onderzoek, terwijl het wel een heel intensieve ervaring is voor mensen die dit meemaken. Nu ik er vaker over lees en ervan hoor, durf ik erover te praten, zij het met schroom. Nog steeds ben ik bang, dat mensen me niet zullen geloven. Gelukkig heb ik intussen mensen ontmoet, die ook een dergelijke ervaring hebben meegemaakt. Zij begrijpen je. Ik hoop dat ook anderen er begrip voor krijgen en dat is dan ook de reden, dat ik mijn ervaring met jullie wil delen.

Wytske Breedijk

Mijn naam is Don Oosterkamp en heb me verdiept in geestelijke wetenschap & kosmologie. Van veel ervaringen in mijn roerige leven heb ik duidelijke aanwijzingen mogen ontvangen over hoe en waarvoor.

Doordat ik hoog sensitief ben kom ik steeds vaker in de knel, maar tegelijkertijd ook veel antwoorden. Een anekdote is telkens opnieuw; ‘zie je wel ‘ had het wel goed gevoeld.

Tussen twee moeilijke periodes in mag ik een mystiek kijkje nemen in het hiernamaals, zo fantastisch (en ook weer heel normaal)

Ook tijdens en na mijn functie als mantelzorger heb ik heel leerzame momenten, vooral op persoonlijke vlak.

Door het onbewuste gedrag van de massa is het contact met ‘lotgenoten’ zeer aangenaam.

Daarom hoop ik jullie gauw weer te zien.

Met vriendelijke groet,

Don Oosterkamp.

________________________________________________________

Twee bijzondere ervaringen van Sonja van der Sloot.

Het is alweer zestien jaar geleden toen mij deze bijzonder wonderbaarlijke beleving overkwam. Na het overlijden van mijn moeder verscheen enkele weken later een engel in mijn kamer. Het was aan het eind van de middag; ik zat wat boekjes van mijn moeder te lezen. Ik had een leesbrilletje op en zag toen voor mijn ogen een lichtje, zo klein als een theelichtje, op en neer bewegen. En zomaar ineens stond daar in een hoek van de kamer een gigantisch grote engel!

Mijn engelenervaring: gewoon thuis!

Doordat ik over mijn brilletje heen keek, kon ik niet naar zijn of haar gezicht kijken. Maar de engel troostte mij en zei: ‘Wacht maar, ik ben bij jullie”. Dat spreken ging niet in woorden, maar toch ‘sprak ‘hij tot mij. Maar op het moment dat ik dacht: ‘O mijn God, ik zie een engel!. loste hij op – het was alsof hij door de muur van de kamer verdween. Zo gebeurde het ook: de muur werd langzaam aan weer zichtbaar.

Ik was op het moment dat ik de engel zag zo sprakeloos. Hij sprak zo intens vredig en liefdevol – en ik voelde mij intens gelukkig. Ik kon er daarna haast niet over spreken; het voelde dat ik tijd nodig had om ‘bij te komen’. Dat geluksgevoel heeft dagen geduurd. Ik weet nu ook zeker dat er een andere wereld is. Nu vertel ik het nog steeds, en ook op Bijbelkringen (maar dan ervaar ik wel ongeloof) Het is dit weten dat mijn leven zo heeft veranderd. Zoveel dingen vind ik nu onbelangrijk…. veel belangrijker zijn de waarden die ik mag doorgeven, Daar ben ik heel dankbaar voor.

Mijn ervaring in een andere dimensie

Ik lag in het ziekenhuis; het gebeurde in de operatiekamer. Ik werd geholpen aan een been; mij was een ruggeprik toegediend. De arts was met mij bezig en ik kreeg nog meer verdoving zodat ik zou gaan slapen. Maar daarna gebeurde het: tijdens de operatie verdween ik naar boven, en opeens stond ik in het licht.

foto volgt

Ik stond midden in een kring en had een simpele witte jurk aan. Ook de anderen om mij heen hadden een wit gewaad aan. En dat terwijl de arts en zijn team blauwe of groene gewaden aan hadden. De aanwezigen spraken tot mij met hun gedachten en niet met hun mond. Ik voelde dat ik werd opgenomen in de gelukzalige warmte van hun liefdevolle sfeer. Ik wilde daar blijven, maar ze zeiden dat ik terug moest…. ik had geen keus. En toen ineens voelde dat ik terug was in mijn lichaam – het voelde zo zwaar aan!

Ik vertelde later aan de arts wat er met mij was gebeurd. Hij zei niets en lachte alleen maar, alsof hij dat al eens eerder had gehoord. Ik heb nooit geweten hoe dat kon, wat er gebeurd was. Ik was wakker geworden in een heel andere werkelijkheid. Waarom ik terug moest begreep ik niet. Na een paar dagen stond opeens mijn lieve dochter voor de deur. Negentien jaar was ze en ze was zwanger. Tot vandaag aan toe help ik haar en heeft ze op allerlei terreinen mijn hulp nodig. De ervaring heeft mij hiervan bewust gemaakt. Het is het weten van een rijke, liefdevolle Lichtwereld die zo veel meer is dan wij weten. Ik weet ook dat daar ons Thuis is; de Liefde verbindt ons daarmee. Ik ben blij dat ik hierover mag vertellen en schrijven